Feiten Hartfalen

• • Hartfalen

  • Feiten Hartfalen
  • Leven met Hartfalen
  • Behandeling Hartfalen
  • Hartfalen

• Boven de 40 jaar is het risico op hartfalen ongeveer 1 op 5 bij zowel mannen als vrouwen.
• 75% van de mensen met hartfalen hebben daarvoor last gehad van een hoge bloeddruk.

Oorzaken

Hartfalen is een aandoening waarbij het hart niet voldoende bloed door het lichaam kan pompen. Oorzaken van hartfalen zijn onder meer: aandoeningen van de kransslagader, een aandoening die invloed heeft op de bloedvoorziening naar het hart. De bloedvaten die het hart voorzien van bloed zijn hierbij vernauwd of geblokkeerd door de afzetting van cholesterol op de wanden (aderverkalking). Dit vermindert de aanvoer van bloed, zuurstof en voedingsstoffen naar het hart. Dit heeft invloed op de normale functie en veroorzaakt uiteindelijk hartfalen. Littekenweefsel van een vorige hartaanval kan de pompfunctie van het hart beperken.

• Hoge bloeddruk
• Hartklepziekte, afwijking aan de hartklep
• Onregelmatige hartslag (cardiale aritmieën)
• Ziekte van de hartspier zelf (cardiomyopathie)
• Hart- of bloedvatafwijkingen vanaf de geboorte (aangeboren hartziekte)
• Infectie van de hartkleppen en/of de hartspier
• Schade aan het hart door alcohol of drugsgebruik

Symptomen

• Kortademigheid
• Vermoeidheid, zwakte of licht in het hoofd
• Onregelmatige of versnelde hartslag
• Hoesten of piepende ademhaling vooral 's nachts
• Gezwollen enkels of benen
• Angina pectoris (pijn op de borst)
• Snelle gewichtstoename door overtollig vocht in het lichaam
• Minder eetlust
• Slaapproblemen

Als u één van deze problemen hebt moet u uw arts raadplegen.

Diagnose

In veel gevallen kunnen artsen de diagnose hartfalen stellen, op basis van de symptomen van de patiënt en de medische voorgeschiedenis. Hij/zij zorgt voor een grondig lichamelijk onderzoek en kijkt of er risicofactoren aanwezig zijn zoals een hoge bloeddruk, zwaarlijvigheid en een voorgeschiedenis van hart- en vaatziekte.
Uw arts kan u aanraden een van de onderzoeken te laten doen om de diagnose hartfalen te bevestigen. Deze onderzoeken kunnen ook de ernst van hartfalen bepalen en zijn onder meer:

Röntgenfoto van de borstkas: op een röntgenfoto is de grootte en de vorm van uw hart en de bloedvaten die het hart van bloed voorzien te zien. Hierop kan men zien of uw hart vergroot is en/of er vocht in de longen zit.

Echocardiogram (Echo): met ultrasone golven (geluidsgolven) wordt de pompwerking van uw hart zichtbaar gemaakt; meet ook de bloedstroom in en uit uw hart.

ECG (elektrocardiogram): de elektrische impulsen van uw hart worden vastgelegd door elektroden die worden bevestigd op uw borst en ledematen. Een ECG kan uw hartslag controleren en het bewijs leveren van een aanwezige of voorgaande hartaanval.

Tracer onderzoeken: een kleine veilige hoeveelheid radioactieve stof wordt in het bloed geïnjecteerd in een ader in de arm of hand. Door radioactiviteit te meten kan men zien hoe het bloed door het hart stroomt. Zo wordt gemeten hoe efficiënt uw hart bloed pompt en het bloed stroomt naar delen van de hartspier.

Inspanningstesten: er zijn verschillende soorten inspanningstesten. Het gebruikte type is afhankelijk van de resultaten van uw eerste ECG en uw vermogen op een loopband te lopen. Andere inspanningstesten maken gebruik van hartstimulatoren en ingespoten kleurstoffen.

Katheterisatie: een lange dunne flexibele buis (katheter) wordt in een slagader in uw lies gebracht en dan naar uw hart geleid. Als deze in positie is kan de katheter druk in het hart meten. Ook kan kleurstof worden geinjecteerd zodat men de bloeddoorstroming in de kransslagaders kan controleren zodat eventuele blokkades of vernauwingen kunnen worden opgespoord. Deze procedure wordt in het ziekenhuis uitgevoerd. Tijdens de procedure ervaart u wellicht enig ongemak of voelt u zich niet lekker. Na afloop wordt u gevraagd enkele uren rustig op uw rug te blijven liggen.

Verloop

Hartfalen ontwikkelt zich doorgaans langzaam. Symptomen kunnen zich soms pas na jaren openbaren. Hoe ernstig uw aandoening is hangt af van hoeveel pompvermogen het hart is kwijtgeraakt. De invloed die hartfalen op uw leven heeft wordt bepaald door de ernst van de aandoening; mild hartfalen kan weinig effect op uw leven hebben, terwijl ernstig hartfalen van zeer grote invloed kan zijn op uw kwaliteit van leven en uw dagelijkse activiteiten in hoge mate kan beperken. Veel mensen met hartfalen leven verder een druk leven. In sommige gevallen kan de oorzaak van hartfalen via een operatie worden verholpen, bijvoorbeeld door een operatie waarbij een defecte hartklep wordt vervangen. Hoewel hartfalen veroorzaakt door hartbeschadiging niet kan worden genezen, kunnen de meeste gevallen van mild tot matig hartfalen met succes worden behandeld. De behandeling is erop gericht uw kwaliteit van leven te verbeteren door veranderingen aan de stijl van leven en behandeling met medicijnen. Veranderingen in de stijl van leven zoals stoppen met roken en het veranderen van eetgewoonten kunnen de gevolgen van hartfalen verkleinen. Ondanks de aanpassing van de levensstijl moeten de meeste mensen met hartfalen medicijnen nemen om hun symptomen te verminderen en hun hart beter te laten werken. Veel patiënten moeten twee of meer medicijnen gebruiken. In sommige gevallen, als medicijnen en veranderingen van levensstijl de symptomen niet onder controle brengen, kan hartfalen levensbedreigend zijn.