Hartfalen
Hartfalen betekent dat het hart niet genoeg bloed kan pompen om aan de behoefte van het lichaam te voldoen. Het pompvermogen van het hart is minder dan nodig is. Hierdoor is er onvoldoende bloedtoevoer naar andere organen, zoals de hersenen, lever en nieren. De signalen en symptomen van hartfalen hangen af van welke kant van het hart betrokken is en zijn bijvoorbeeld:
- Kortademigheid, al dan niet na inspanning of als men gaat liggen.
- Vermoeidheid
- Zwellingen door overtollig vocht in het lichaam (in het bijzonder gezwollen enkels).
- Blauwe verkleuring van de huid.
Hoe krijg je hartfalen?
Hartfalen heeft vele oorzaken. De belangrijkste oorzaken zijn aandoeningen van de kransslagaders (bloedvaten die bloed naar het hart voeren) zoals bijvoorbeeld verharding van de slagaderen (atherosclerose). Dit kan leiden tot een hartaanval en/of zwakte van de hartspier. Onbehandelde of ongecontroleerde hoge bloeddruk, kan hartfalen veroorzaken, zelfs zonder dat er een hartaanval aan voorafging. Andere oorzaken kunnen zijn onder meer: aandoeningen van de hartkleppen en verzwakte hartspier door infecties.
Hoe ernstig is hartfalen?
Hartfalen is een ernstige aandoening die in de vroege stadia onopgemerkt kan blijven. In latere stadia kan het een grote invloed hebben op de kwaliteit van leven en het gevoel van welzijn. In een gevorderd stadium kunnen hartfalen patiënten niet in staat zijn om normaal te functioneren, inactief worden of zelfs bedlegerig worden. Hartfalen kan levensbedreigend zijn en is een belangrijke oorzaak van plotseling overlijden als gevolg van onregelmatige hartslag (aritmieën). Mensen met diabetes (suikerziekte) lopen een hoger risico op hartfalen dan mensen zonder diabetes. Dit komt omdat diabetes in verband staat met andere risicofactoren voor hartfalen zoals een hoge bloeddruk, overgewicht en hoog cholesterol.
Hoe lang duurt hartfalen?
Wanneer hartfalen wordt opgemerkt en bevestigd, kan de patiënt de aandoening al enige tijd hebben, mogelijk enkele maanden of zelfs jaren.
- Dit komt omdat hartfalen een ziekte is die een geleidelijke achteruitgang van de pompfunctie van het hart veroorzaakt. In de vroegste stadia zijn de symptomen niet duidelijk herkenbaar.
- Het opsporen van hartfalen in een vroeg stadium is belangrijk omdat dan een behandeling kan worden gegeven die voorkomt dat de hartpomp functie verder achteruit gaat.
- Patiënten hebben hartfalen waarschijnlijk voor de rest van hun leven. Meestal zijn de veranderingen in de hartspier veroorzaakt door de ziekte niet omkeerbaar. De symptomen en de gevolgen kunnen verbeteren wanneer de patiënten goed behandeld worden met medicijnen.
Hoe wordt hartfalen behandeld?
Hartfalen wordt behandeld met een verscheidenheid aan medicijnen met een verschillende doelstelling: verbetering van de pompfunctie van het hart, omkeren van abnormale veranderingen in de hartspier, verbeteren van de kwaliteit van leven en verlengen van de levensverwachting. De gebruikte medicijnen zijn onder andere:
- Diuretica of plastabletten, die op de nieren werken om de extra vocht en zout uit het lichaam te verwijderen en de bloeddruk te verlagen.
- ACE-remmers (angiotensine vormend enzym), die de bloeddruk verlagen en hierdoor het hart helpen gemakkelijker te pompen. ACE-remmers remmen de productie van een hormoon (een chemisch signaal dat in het bloed wordt vervoerd) dat angiotensine II heet.
- Digoxine, soms ook digitalis genoemd, remt elektrische geleiding van impulsen in het hart die het hartritme regelen.
- Nitraten helpen bij kortademigheid omdat zij de bloeddruk in de longen verminderen door de bloedvaten te verwijden (dilateren) waardoor het hart efficiënter kan werken.
- Coumarinederivaten remmen de vorming van bloedstolsels.
- Aspirine remt de vorming van bloedstolsels.
Patiënten kunnen ook zichzelf helpen door veranderingen aan te brengen in hun levensstijl zoals stoppen met roken en door gezondere voeding.